Aradım...
Bir karanlık yol başladı beşikten,
Adres sordum.. Gördüğüm her ışıktan.
Her biri, bir kapı gösterdi lâkin;
Dostu bulamadım.. Döndüm eşikten...
Ana dedim.. Şefkâtine yaslandım,
Umut pınarımdı, kurumaz sandım.
Murâdı ben değil, toprakmış meğer;
En susuz günümde, çâresiz...